ქალაუ, პერანგის შაგხსნია ღილები
და გულმკერდგაღეღილს გიცქერენ შორიდან -
ქართველი დედების ამაყი შვილები,
შენამდე მანძილი ისევე შორი და
მიუწვდომელია... ასე და ამგვარად
შორი ხარ... ზმანება შორეულ ოცნების,
მე კი აქ ვდგავარ და არ ძალმიძს სხვაგვარად,
თუმც ჰაეროვანი გიგზავნე კოცნები.