ოცნებებს ვიხდი, სულ თითო-თითოდ,
რადგან გადასდის ნელ-ნელა ფერი.
გაშიშვლებულ ფიქრს შესცივდეს თუნდაც,
ითოვოს მასში, ითეთროს წვერი.

ოცნებებს ვიხდი, ღილები ცვივა,
იმედი კვდება ცრემლებით სველი.
გამყინვარების ჯობია წამი,
მეცვას ოცნება ჩაცმამდე ძველი!

ოცნებებს ვიხი, მოვრჩები მალე,
ჩაცმაზე ძნელი ყოპილა გახდა.
ფარჩა-ატლასით მკვდავ იმედს ვმოსავ.
ნაწნავ გირგვინის მომიწევს ახდა.

მოვრჩი გახდას, ჯერ ვერ მანიჭებს ძალას...
დაფლეთილი ოცნებები, ცას შევაყარე ყველა,
თვალ დახუჭული უყურებ და გულს ძლიერ ჭვალავს.
მე, მაინც მტკივა, უოცნებოდ დღისითაც ბნელა!