ისინი თვალს არიდებდნენ ერთმანეთს,
მზე რომ ჩადის,
ხალხს რომ ენანება
და
მზეს რომ რცხვენია,
მაგრამ მაინც რომ უნდა ჩავიდეს_ისე!
ისინი გაურბიან ერთმანეთს_დღე-ღამესავით!
ისინი აწამებენ ერთმანეთს,
როგორც გველნაკბენს ტკივილი.
ისინი,
ისე არ იცნობენ ერთმანეთს,
როგორც ნათესავები,
წელიწადში ერთხელ რომ ხვდებიან ჭირ-ლხინში!
ისინი ვერ იტანენ ერთმანეთს,
როგორც ლოგინიდან გაპარულ საყვარელს გამთენიისას!
ისინი დაეძებენ ერთმანეთს,
როგორც სუნს,
შორიდან რომ გცემს_შენიანის,
რომელიც არსად არსებობს!
ისინი სისხლს უყოფენ ერთმანეთს_ლუკმაპურივით.
ისინი ძველდებიან ერთმანეთზე_ღვინოსავით.
ისინი ეხვევიან ერთმანეთს_სუროსავით.
ისინი ავადდებიან ერთმანეთით_კიბოსავით.
მათ,
სრულიად არაფერი იციან ერთმანეთზე!..