ტილოს შეახმა საღებავი უაზროდ...
შენი გმირი უყვარს კავალერს?!
ფარდა გახსენით, ბრძანა რეჟისორმა -
მე ამ დადგმას ვიწყებ თავიდან!
ოვაციებს არ ვითხოვ პარტერიდან და არც მჭირდება მე მოწმე დედამიწიდან.
სპექტაკლს მე დავდგამ ცაში, ღრუბლებზე და ოვაციებს მე მოვისმენ ანგელოზების!
შენ ერთი შემორჩები ფარდის დაშვებას, კულისებიდან კი გაოცების თვალი შემოგეგება...
უცქერ დაღლილი როლით...
ფარდასავით ჩამოშვებულ მხრებზე ასხმულა სევდა,
ერთი რამპა დაგნათის მხოლოდ და ბრწყინვალება შარავანდედის ასხივებს ირგვლივ...

ის? -
უფლის ტამტამზე მარტო დარჩენილს სპექტაკლი გამორჩენია.


გიგო რიონელი
29 ივლისი 2014 წელი