გაკვალულია
თოვლი და ხნული,
შეღობილი აქვს
საზღვარი ფართობს,
აქ ისე ბევრი
რამეა თქმული,
რომ უნდა ვდუმდე
და მაინც ვამბობ...

ისე თბილი ხარ
და ისე სუფთა,
რომ არც კი მიმძიმს
ცოდვის გამხელა,
მე ამ ლექსითაც
შენ გპარავ სუნთქვას,
და მერე ჩემსას
ვარქმევ სახელად...