დაგვათენდა თავზე, ათას ერთი ღამე,
ათას ერთი კოცნა, ათას ერთი რამე.

ათას ერთი სითბო, ათას ერთი ნატვრა,
ათას ერთი გულის, მოლოდინი ახდა.

ათას ერთჯერ მითხარ,ათას ერთი რამე,
ათას ერთი ნეტა!.. ათას ერთი ვაჰ მე...

ათას ერთი გულის, ათას ერთი ფიქრი,
ათას ერთი ზამთრის, ათას ერთი ფიფქი.

ათას ერთი წუთის, ათას ერთი წამით,
ათას ერთზე ფიქრით, გამილაყდა თავი.

ათას ერთჯერ მითხარ, ათას ერთი არა,
ათას ერთჯერ გკითხავ, გიყვარვარ? -თუ არა?

ათას ერთი ღამის, ათას ერთი მთვარე,
ათას ერთი კოცნით, გაგითენებ ღამეს.

ათას ერთი თოვლის, ათას ერთი მური,
ათას ერთი ენის, დაკოდილი გული.

ათას ერთი ცოლის, ათას ერთი ქმარი,
ათას ერთი ჭიქით, სიკვდილამდე მთვრალი.

ათას ერთი თოფის, ათას ერთი ტყვიით,
ათას ერთი ვინმე,ათას ერთჯერ მკვდარი.

მოკლედ, ათას ერთი, ამისი თუ მისი,
ათას ერთი ჩვენი, ათას ერთი სხვისი.

ათას ერთი დრო და, ათას ერთი ჟამი,
გაფრინდება როგორც, ათას ერთი წამი.

ათას ერთჯერ მოვალ, ათას ერთჯერ გნახავ,
ათას ერთჯერ ტუჩებს, ტუჩით მოგინახავ.

ათას ერთი კოცნით, თავს დაგესხმი ისევ,
ათას ერთჯერ გკითხავ: -გიყვარვარ?... თუ ისევ?!

1994წელი