შენს ზეცას ვხედავ არწივის თვალით
შენს მწვერვალებზე დავიმტვრევ მუხლებს
მე ყოველ დილით მაღვიძებს ყვავი
და სხეულს ღამით ტურები უღრენს

მზესავით იწვის შენს სულში ჭაღი
ჩემსას კი უკვე ვამგვანებ სამარხს
შენს მთებში თეთრად აყვავდა ბაღი
ჩემს ველზე ახლა თიბავენ ბალახს


შეახებ ხელებს ქათქათა რიკულს
შენს ტრფობას მე ხომ გადავცდი ყელში
მე ჯვარზე მნახავ ცოდვებით მიკრულს
მე ჯვარზე მნახავ ვარდებით ხელში

სტრიქონებს გავშლი მედლებად ცაზე
წყვდიადის გუშაგს დახატავს დალი
დაჯდება მტრედი რკინის ანძაზე
როგორც ხის სკამზე ლამაზი ქალი


ათასი აზრი მიბორგავს დაღლილს
საჩქაროდ უნდა გავშორდე მექას
დე, ყველა პატივს მიაკვდეს ძაღლი
ოღონდ შენს ფიქრში პოეტი მერქვას