ოცდაათი ტკივილი
  სულში ჩაიჩხრიალე,
ნუთუ ერთი ბაწარი,
  ერთ ცხონებად გიღირდა.
ახლა თოკიც ვერ შველიც
  დატოვებულ იარებს,
ახლა მართლა ერთია
  სიცოცხლე და სიკვდილი.

არის ღმერთის მისია,
  თუ ბედია ასეთი.
იქნებ ერთი,უბრალო
  მოკვდავ კაცის ნებაა.
იქნებ არის რჩეული
  (თორმეტი თუ ასიდან),
მისი გზაა სამოთხის
  თუ მონანიებაა.

ალბათ არის მარტივი
  ყველას წიხლი დაადგა,
მაგრამ ძალზედ რთულია
  გაასწორო შეცდომა...
…………………………

დიდი ძალისხმევაა
  გოლგოთაზე ატანა
ჯვარის,როცა სიკვდილის
  საბურველი შეგმოსავს.

მაგრამ,გზაზე სინანულს
  თუ აღუდგა დემონი,
ერთადერთი,სიკვდილის
  მას სახელი რქმევია.
რადგან ადამიანში,
  ვინც იესოს "ეტრფოდა",
სიძულვილზე,ბოროტზე,
  სინანული მეტია.

მესმის შენი,იუდავ,
  ნებაა თუ მისია,
თუნდაც იყოს მოკვდავის
  ახირება უბრალო.
სადაც სინანულია,
  სადაც გასაჭირია,
მტერია თუ მოყვარე,
  ვიცი,იქ ხარ უფალო!