როცა უკბილო ურდო "იცავს"
ჩემს ოშკს და ხანძთას,
ცრემლმორეული კედლებს ვკოცნი,
წინაპრის ძვალთა...
როცა თავ-პირი ჩამოსტირის
ურდოში ხანძთას,
სად არის ამ დროს
სამშობლოს განცდა?!....
როცა სამშობლო სადღეგრძელოში
აქ, ჩვენთან გაცვდა,
იქ, მთებს გადაღმა ილეწება
ოშკი და ხანძთა...