მსუბუქი "იუმორესკა"...მშვენივრად შესრულებული...
მომწონს...:-*
5

მომეწონა(?)

მადლობა, ბექა, ზუსტია! :)
ეს მხატვრული ჩანაფიქრია: სიტუაცია, რომელიც მთავარია ამ ლექსში,  ასეთია:  შეყვარებული ქალი ,, გამოსათხოვარი" წერილის წერაზე წვალობს,  ამ ტიპის ეპისტოლურ კლიშეებსაც მიმართავს. რაღაცის ახსნას ცდილობს... იმედით, რომ გამოსათხოვრად ვერ გაიმეტებს ადრესატი.... პასუხი  სწრაფი მოკლე და ცხადია.... ერთადერთი პოზიტიური სიტყვა ,,კარგი" . რომელიც კონტექსტის გამო სწორედ საპირისპიროს ნიშნავს ,,ცუდი" . თუ რამე მაინტერესებდა ამ ლექსზე მუშაობისას, ამ სიტუაციის  მოფიქრება  იყო. დანარჩენი, როგორც იტყვიან, ტექნიკის საქმეა

ბარემ დავაკონკრეტებ :)

"დაე, ღირსეულს ეწიო, შენ - ჩემი დანაკარგი."
Я вас любил 
"Как дай вам бог любимой быть другим."
დამეთანხმებით ალბათ, რომ გავს :)
წარმატებები!

სავსებით ვეთანხმები იურისტის შეფასებას. :) 
მაქვს არაჩვეულებრივი ლექსებიც, რომელთა ნაწილი აქაც დევს, მაგრამ ისე უკვე აღარ ან ვეღარ ვწერ.

ერთი ჩვეულებრივი ლექსია..

+1

Mადლობა, ძვირფასებო,  წაკითხვისა და საინტერესო კომენტარებისათვის. გთხოვთ, უმადურობად ნუ ჩაუთვლით ავტორს, რომ ზოგიერთ თქვენს მოსაზრებას განსჯის.  ასეთი ადამიანია, განუსჯელად ქებასაც  კი ძნელად ღებულობს. :) თუმცა ხანდახან მკითხველებს იუმორითაც მიმართავს, მაქეთ თუნდაც დაუსაბუთებლად! მსიამოვნებსო!
ბექა, მჯერა, რომ პუშკინის რაიმე ნაწარმოებს მოგაგონებდათ! (ოღონდ, როგორც კატა - ვეფხვს :) მისი სკოლის ქალური ნაკადის ( ახმატოვა)  გავლენა  ამ ლექსში აშკარაა. 
  მელ.ზ. თქვენი კომენტარი  ზედმიწევნით გამოხატავს განწყობას, რომლის აღძვრასაც ავტორი ცდილობს მკითხველში ამ და სხვა ლექსებით :*

პუშკინის ერთი ლექსი მომაგონა :)

თითქოს მომწონს ++

ეპისტოლურ ჟანრს დღეს ამაზე მეტი ემოციურობა მოსთხოვო - გაუმართლებელია. ამ მხრივ არსებობს უმაღლესი რეგისტრები, ნესტანის  წერილი,  მაგალითად. თანამედროვე ავტორი  კი თვითირონიულია, და ეს ჩანს ერთსიტყვიან პასუხში ,,კარგი". ეს თვითირონიული ფინალი  რუსული პოეზიითაა  დავალებული ,,ნე სტოი ნა ვეტრუ" (მაპატიეთ! შრიფტი არა მაქვს).

კლასიკური ნამდვილადაა, ემოცია ვერ მომიტანა საკმარი(პირადად), თორემ რა უჭირს, ყველა ლექსი ერთნაირი სიძლიერის ვერ იქნება.
+

შესანიშნავია!
წინა კომენტატორთა გამკვირვებია.
ალბათ, მიზეზი ისაა, რომ ლექსის სწორად წაკითხვა ყველას არ შეუძლია.

ამაზე ,,კლასიკური"  რაღა  უნდა იყოს!
ლექსიკა - ლამის მთლიანად მეცხრამეტე საუკუნისაა. ილია ჭავჭავაძის ,,ოთარაანთ ქვრივის" ენაზე მეტყველებს ლირიკული პერსონაჟი  :)
ლექსი , გარდა იმისა, რომ ალიტირებულია, თავიდან ბოლომდე გარითმულია.
გარდა პირველი სარითმო წყვილისა  (უმხელ/ წუხელ)  ერთ რითმაზეა აწყობილი, სხვაგვარად ,,მონორაიმია" (მან კი/ მანკი, ბანგი/ ბარგი/მარგი/ დანაკარგი/ტანა- კარგი)  ე.წ ბანალური რითმების  საერთო ფონზე  ორიოდე  - ორიგინალურია. ლექსი -  ნაწილობრივ ანჯამბამანურია.  პოლიმეტრული რიტმი - კარგად ნაცნობი  ქართველი პოეზიის მოყვარულთათვის , უპირველესად, მურმან ლებანიძის წყალობით. (,, ბრძნული ხველებით დადიან ვეტერანები ჭლექის") ბოლო პერიოდში აქტუალიზებული დავით წერედიანის  ძირითადად მეოცე საუკუნეში შექმნილი, მაგრამ ბოლო დეკადაში წიგნად გამოცემული ლექსების წყალობით.
    სხვა რა ქნას პატარა, თორმეტსტრიქონიანმა ტექსტმა, რომ კონვენციური, ანუ ,,კლასიკური" იყოს! :)

დავეთანხმე ქარონს :)

კარგი ემოცია აქვს, მაგრამ ძალიან ცუდადაა დაწერილი, არც ვერლიბრია და არც კლასიკური,


ბევრკერ ვათეთრე ცუხელ--საერთოდ გაუმართავია აზრი