მითხრა მე ასე ჩემმა უფალმა: დაგიფარავ ყოველი შეჭირვებისაგან და დაგიცავ ჩემი ბეჭებით, დაგიმარცხებ მტრებს და მყუდროდ გატარებ შიშის ველზე. ვერავინ შემოგბედავს ავს და მონებად დაგიდგებიან შენი მტრები. აგავსებ ყოველი სიმდიდრით და ოქრო ღვარად იდენს შენი ნადგომიდან. პლანეტის ულამზეს და უბრეძენეს ქალიშვილებს მოგგვრი, რომ შენთვის დაუკრან არფა და იმღერონ იმაზე თუ როგორ გწყალობ და გმფარველობ.  დაიფანტებიან შენზე ძვირის მოფიქრალნი და გონი დაებნევათ შენთვის მთხრებლის მთხრელთ. ფუჭია მათი საქმე და უშედეგო მათი გარჯა. ძვირფას სასახლეებს აგიგებ  და და უმძლავრეს ქვეყანათა მთავრები დაგემორჩილებიან ნებითა და სიყვარულით. გაითქვამ სახელს მთელ ქვეყანაზე და სოლომონის უბრძენესი და უმდიდრესი იქნები. ხმა ამოვიღე, პირიდან ხელი მოვიშორე და ხმა ამოვიღე ჩემი უფლის წინაშე: უფალო ჩემო რა უნდა ვქნა მეთქი რომ მივიღო შენი წყალობა? გაისმა ხმა ტკბილი და მჟღერი, უტკბესი ყოველი მელოდიისა, მითხრა უფალმა: გაიძრე შენი სამოსი ეგოიზმისა და მოგაგო შენ ყოველივე ესე...
ასე ვუთხარი დავფიქრდები მეთქი.