მე არ მწამს ღმერთის,
რომელსაც მკაცრი მასწავლებლის ნიღაბს არგებენ
და თითის ქნევით გველაპარაკება
პატარა კაცუნებს.
ჩემს ნაწერებს ყოველთვის აკლდათ
ერთი ღერი სიმართლე
და ახლა,
გამთბარი ფილტვებით
შემიძლია ვილოცო კიდეც ღმერთზე,
რომელიც არ მწამს.
და მთელ ნაწერში
ყველაზე დიდი სისულელე არის
რომ დაიწერა.
ფეხებზე მკიდია ეს ნაწერიც,
ის მაინც ვერ გააძღობს ჩემი ქუჩის ბავშვებს
რომლებიც დამშეულ თვალებს მაყოლებენ სახლში მიმავალს
და ამ დროს, არ ვიცი სად დავმალო მაძღარი ჩემი თავი.