კრის. გეფიცები, რომ შემეძლოს
სიამოვნებით დავამსხვრევდი ყველა ვიტრინას,
რომელიც ინვალიდის ეტლში მჯდომ შენს თავს გახსენებს.
კრის,
ნუ ფიქრობ რომ ღმერთს არ უყვარხარ.
რომ როდესაც მხრებზე მეყრდნობი
და ისე მივდივართ ფანჯარასთან
ეს მე მყოფნის ძალა გატარო.
ჩვენს სიყვარულს ღმერთის ხელი ეტყობა კრის.
შემომხედე..
შენს ნიკაპთან სრულდება ჩემი შუბლი
შენს თითებთან იწყება ჩემი თმა,
რომელზეც საათობით მეფერები
და ჩურჩულით მიმეორებ,
რომ ღმერთს არ უყვარხარ.
სისულელეა.
სისულელეა ეს და მაინც არ შემიძლია
არ მესმოდეს შენი.
არც ის შემიძლია არ ვიგრძნო ღმერთის თბილი ხელი
მხრებზე, რომლითაც გატარებ.
ერთ საღამოს,
როცა ათასმერამდენე სიზმარს ნახულობდი,
მე გავედი და წვიმაში ვცეკვავდი.
მერე გამახსენდნენ შენი ფეხები,
შენი სიცოცხლეწართმეული ფეხები
და იმ დღეს ვეღარ ვიტანდი საკუთარ თავს.
გაგაღვიძე და გითხარი, რომ ღმერთს არ უყვარხარ
მთელი ღამე თვითმკვლელობას ვთამაშობდი
არ ვიცი როდის ჩამეძინა.
დილით ფანჯარასთან დამხვდი.
როგორ მიხვედი მეთქი თვალებით გკითხე
და შენს გულზე ჯვარი რომ დავინახე
არაფრად მიმაჩნდა საკუთარი თავის სიძულვილი.
კრის, კრის, კრის..
დამეყრდენი მხარზე.
ღმერთს ვუყვარვართ..