ცარიელი ხურჯინი
და ირმების მარხილი,
ნიკას ესიზმრებოდა,
სანტა თვალებდახრილი
როგორ უბოდიშებდა,
რომ ყველასგან გამორჩა...
საჩუქრები კიბესთან
ახალ წელსაც არ მოჩანს.
არც თოვლია, ხალისი,
ოცნებები ღელავენ,
დგება წელი ახლისა,
ვერ აღვიძებს ვერავინ.
მაგრამ აი გაისმა
თორმეტისთვის ხმაური.
მისალოცი სიტყვა, სმა,
დიდი აურზაური.
,,გაიღვიძე ნიკუშა,
სიხარული მოვიდა’’.
რიჩიმ ყეფას მიუშვა.
,,ნაძვის ხესთან მოდი და
  წამოკრიფე  ნივთები’’
-ისმის დედის ალერსი,
,,ბედნიერი იქნები
ნაძვის ხესთან გალექსე’’.
ოჯახური ხალისი,
უმატებდა განწყობას,
მოლოდინი ხალასი
მეკვლის, ყველას აწყობდა.
ძველს რომ ემშვიდობები
დედამიწვ  კარგს შვები;
გქონდეს სრული მშვიდობა,
ბედნიერი ბავშვებით.