Ренуари
Автопортрет

 
Ты ведь не знаешь,
                          что я – женщина,
                                                    которой часто,
Любовью, выдуманной самой,
                                            приходится болеть,
И при этом забывать жажду-еду-сон,
                      станцию метро,
                                  к которому направлялась.
С утра
        у неё повышается температура,
Словно рецепт,
                      своему платью стихи посвящает,
И, повесив в шкаф
      с рубашками усопшего,
                            временами
                                    на солнце вывешивает...   
Также не знаешь:
                        у неё сыпь фиалок на теле,
Да с тоненьких лёгких
                                    видны темно-алые маки,
И ей,
      выжившей в море одиночества,
                    пришлось утонуть в темноте
                                                    пустой ночи...

...........................
Ты ведь не знаешь... 


Переведён с грузинского языка  02.02.2015


რენუარი
ავტოპორტრეტი

შენ ხომ არ იცი,
რომ მე ვარ ქალი,
რომელიც ხშირად,
გამოგონილი სიყვარულით ისე ავადობს,
რომ ავიწყდება: ჭამა–სმა–ძილი,
მეტროს სადგური,
სადაც უნდა ამოსულიყო.
და რომ დილიდან უწევს სიცხე
და რეცეპტივით
უწერს ლექსებს – საკუთარ კაბას
და კარადაში,
გარდაცვლილის პერანგთან კიდებს,
რათა დრო და დრო გამოაღოს,
გაამზეუროს....
არ იცი კიდევ,
რომ სხეულზე აყრის იები
და სიფრიფანა ფილტვებიდან
უჩანს ყაყაჩო,
რომ გადაურჩა (იყო ასეც),
ზღვას მარტოობის
და ბოლოს ერთმა,
ცარიელმა ღამემ დაახრჩო...
...........................
შენ ხომ არ იცი...

30.01.2015



Нелико Гогуадзе
Накрошенные думы


Открывая двери,                             
кажется - стоишь у порога,             
одаришь улыбкой...                         
На самом деле,                                 
за дверью буйствует ветер,               
пытаясь заполнить                         
мою пустоту...                                   

Переведён с грузинского 11.02.2015


ნელიკო გოგუაძე
დაქუცმაცებული ფიქრი


როცა კარს ვაღებ
ასე მგონია რომ იქ დგახარ
და ღიმილს მჩუქნი...
სინამდვილეში კი კარს იქით
ქარი ხმაურობს
და ჩემი სიცარიელის
ამოვსებას ცდილობს.

23.01.2015