ჟღურტულებდა ანანო რუსულად და ქართულად,
და მამიდა ბელუსის გულში ჩაექართულა.
თუქ-თუქელა პატარა, ოქროს თმება მალულად,
წიგნებს, წიგნებს, ბევრ წიგნებს, წიგნებს დაეპატრონა,
ექიმი აიბოლიტი თუ მკურნალობს ცხოველებს,
ანანოც ექიმად დგას, აგერ სინჯავს მამიდას,
ამდენი შრომა ჯაფა, ცოტას ხომ არ დაღლიდა.
ჭკვიანო და ლამაზო,
ნიჭი მოგდგამს მამიდან.
რუსულად და ქართულად, კვლავ ჟღურტულებს ანანო.
    შენს პორტრეტსაც დავხატავ,
    აღარაფერს არ ვნანობ.
მოდის, მოდის, და მოდის, ჩვენი გოგო ანანო.
                                09.05.13.
                          „ნარგიზი“ ქუთაისი