ეს იყო ზღვასთან, სადაც აჟურულია ქაფი
და იშვიათად მოსჩანს ქალაქის ეკიპაჟი,
იქ დედოფალი - კოშკში - შოპენს უკრავდა მსწრაფი
და ამ მუსიკის ჰანგზე გაუმიჯნურდა პაჟი.
რაც მოხდა, იყო ისე მარტივი, საამური:
ინდომა დედოფალმა, რომ გადაეჭრათ ლალი
და ნახევარი მისცა. პაჟს გაელია გული,
სონატის მოტივებში ქალი პაჟისგან მთვრალი
ავდრული გატაცებით მას ეძლეოდა მერე
და მონად ქცეულ ბატონს უსწრებდა გარიჟრაჟი.
ეს იყო, სადაც ტალღა არის ფირუზისფერი,
აჟურულია ქაფი და სონატაა პაჟის.
(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)
ЭТО БЫЛО У МОРЯ...
- - - - - - - - - -
Это было у моря, где ажурная пена,
Где встречается редко городской экипаж...
Королева играла -- в башне замка -- Шопена,
И, внимая Шопену, полюбил ее паж..
Было все очень просто, было все очень мило:
Королева просила перерезать гранат,
И дала половину, и пажа истомила,
И пажа полюбила, вся в мотивах сонат..
А потом отдавалась, отдавалась грозово,
До восхода рабыней проспала госпожа...
Это было у моря, где волна бирюзова,
Где ажурная пена и соната пажа.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
1. ++ მშვენიერია.
ლექსი-მინონეტი (ანუ ძალზედ ამაღლებული და ამავდროულად მინიატურული) << ეს იყო ზღვის პირას>> არის შესანიშნავი ნიმუში დიდი გრძნობის, შოპენის მუსიკის, მშვენიერი ვალსის ცეკვის, გოფმანის ალუზიის სინტეზის, და ამ ყველაფერთან ერთად, ეძღვნება პოეტს, სევერიანკას სახელით ცნობილ, რევოლუციის შემდეგ ფინეთში ემიგრირებულ მშვენიერ ქალბატონ ვორობიოვას.
საშინელებამ ომის და რევოლუცის, ბედნიერების ნაკლებობამ ადამიანებში სიხარულის მოთხოვნილება გაამძაფრა, ამიტომ საოცნებო სამყაროს ხშირ შემთხვევაში ხატავენ ხელოვნები, ასეთ ქვეყანაზე <<მირრელიაზე>> მოგვითხრობს სევერიანინი თავის შემოქმედებაში: მირრელია - გამოგონილი, არ არსებული სამყაროა, დასახელება საყვარელი პოეტის მირრა ლოხვიცკაიას სახელს უკავშირდება.
Миррэлия - светлое царство,
Край ландышей и лебедей,
Где нет ни больных, ни лекарства,
Где люди не вроде людей.
Миррэлия - царство царицы
Прекрасной, премудрой, святой,
Чьё имя в веках загорится
Для мира искомой Мечтой!
Миррелия - вечная Пасха,
Где губы влекутся к губам.
Миррелия - дивная сказка,
Рассказанная мною вам.
Миррэлия - грёза о юге
Сквозь северный мой кабинет.
Миррэлия - может быть, в Луге,
Но в Луги Миррэлии нет! ...
Качает там лебедя слива,
Как символ восторгов любви...
Миррэлия! как ты счастлива
В небывшем своём бытии!
1916. Август
++ მშვენიერია.
ლექსი-მინონეტი (ანუ ძალზედ ამაღლებული და ამავდროულად მინიატურული) << ეს იყო ზღვის პირას>> არის შესანიშნავი ნიმუში დიდი გრძნობის, შოპენის მუსიკის, მშვენიერი ვალსის ცეკვის, გოფმანის ალუზიის სინტეზის, და ამ ყველაფერთან ერთად, ეძღვნება პოეტს, სევერიანკას სახელით ცნობილ, რევოლუციის შემდეგ ფინეთში ემიგრირებულ მშვენიერ ქალბატონ ვორობიოვას.
საშინელებამ ომის და რევოლუცის, ბედნიერების ნაკლებობამ ადამიანებში სიხარულის მოთხოვნილება გაამძაფრა, ამიტომ საოცნებო სამყაროს ხშირ შემთხვევაში ხატავენ ხელოვნები, ასეთ ქვეყანაზე <<მირრელიაზე>> მოგვითხრობს სევერიანინი თავის შემოქმედებაში: მირრელია - გამოგონილი, არ არსებული სამყაროა, დასახელება საყვარელი პოეტის მირრა ლოხვიცკაიას სახელს უკავშირდება.
Миррэлия - светлое царство,
Край ландышей и лебедей,
Где нет ни больных, ни лекарства,
Где люди не вроде людей.
Миррэлия - царство царицы
Прекрасной, премудрой, святой,
Чьё имя в веках загорится
Для мира искомой Мечтой!
Миррелия - вечная Пасха,
Где губы влекутся к губам.
Миррелия - дивная сказка,
Рассказанная мною вам.
Миррэлия - грёза о юге
Сквозь северный мой кабинет.
Миррэлия - может быть, в Луге,
Но в Луги Миррэлии нет! ...
Качает там лебедя слива,
Как символ восторгов любви...
Миррэлия! как ты счастлива
В небывшем своём бытии!
1916. Август
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
