კარგია  ოთარ რურუას  ლექსები!

არ მესმის ილტოსპირელი
ვერლიბრთან რა შუაშია!
თუმც ბარელი ვარ, იცოდე
ჩემი გულისთქმაც მთაშია!

აი, ეგრე! :)

ეგ  რა უქნავის,  რურუას,
გვერდზე,  სხვა  სურათ  ედვაო,
ვითომდა,  ილტოსპირელი,
ბეჩავს,  მეგობრად  ჰყვანდაო.

მიდ-მოდიოდა  იმასთან,
ხვნა-თესვაშია  შველდაო,
მიჯქონდა  ჟიპიტაური,
დალევაშია  შქენდაო.

მეგობრის  მისაშველებლად,
მითომ,  ქალმები  ბანდაო,
გაიღვიძებია  ნამუსი,
სურათშიით  რო,  ჩანდაო.

დავმეხე,  ეგეთა  კაცი,
თავ  ვერ  უცნავის,  საცაო,
ნეტაი , ერთ  მათრახ  მამცა,
თავზარ,  ემაგით  დავცაო.

ერთ  ბნელ  კუნჭულში,  აკუთნონ,
ესრეც,  ხმა  აღარ  გავცაო,
მაგან,  რო  ლექსობაა  იცის ,
ორ  სიტყვა,  მძლივა  ნაცრაო.
                              ნექტარი.
                          28 მაისი.  2015 წელი.

ასეა. კაცი სიტყვის კაცი უნდა იყოს! ;)

მე შენ დაგპირდი, რომ აგიგებდი
ოცნების პირამიდას,
როგორც კეისარი კლეოპატრას და სადედოფლოდ გამზადებულს
ერთი ასად გაგაღმერთებდი.

კარგი იდეაა +

++