- მომიტან წყალს?
- მოგიტან...
- ისეთს, სხვისას რომ არაფრით არ ჰგავს?...
- ისეთს...
- როგორ მომიტან, თასით, დოქით, თუ შენი თათებით?...
- ალბათ თათებით...
- მერე რომ დავლევ?...
- უბრალოდ, სადად დაგემართები...
- მე უკვე მჭირხარ...
- მეც...
...............................
- მაშ, წყაროდ მოვალ შენს ოთახში...
- შენ ოღონდ მოდი...
- რომ აღმოცენდნენ ყვავილები "ჩვენოობაში"...
- წუხელ მე ვთოვდი...

- გინდა გაჩვენო, როგორ ბარდნის ჩემი ფანჯრიდან?...
- მმ.. მე შენთვის...
- ვიცი, გიცანი... ლოყა მივადე ფანჯრის მინას და სხეული
უცებ გაგრილდა...
- შენ თოვლის გესმის...

- მომასმენინებ შენს გულისცემას?...
- ალბათ ათასჯერ...
- დღეს მინდა შენი სუნთქვა რომ მეცვას...
- ცისკარს გადარებ...
- მე მოვალ ისე, როგორც სხვები ვერ მოვლენ შენში...
- მე ხელებს გავშლი...
- არ გეშინია, რომ გითხრა, რომ მოვალ და შეგშლი?...
- არ... ქრისტეა ჩვენში...
- მაშ, სიყვარული?..
- შენი უპედან დაცვენილ ცრემლებს ვინახავ ხელში...
- ცისკრის გალობას მოყოლილი ხსნა-სინანული
  ჩემს ხელის გულებს შეერია, და უკვე ვერც ვშლი...

- მაშ, დამიჯერე, არ არსებობს სიყვარული მოკვდავობისთვის,
სამარადისოდ გრძელდება ღმერთში..
- ჰო, მაგრამ... არ გეშინია,დედამიწა ხომ
შექმნილია სასრულისათვის?...
- კი, მეშინია... ჰოდა, ვთქვათ ერთად:
ქრისტეა ჩვენში! ქრისტეა ჩვენში!


- მომიტან წყალს?
- მოგიტან...
- ისეთს, სხვისას რომ არაფრით არ ჰგავს?...
- ისეთს...
- როგორ მომიტან, თასით, დოქით, თუ შენი თათებით?...
- ალბათ თათებით...
- მერე რომ დავლევ?...
- უბრალოდ, სადად დაგემართები...
- მე ხომ ისედაც შენს განცდებს ვიცვამ...
- მიყვარხარ, ვფიცავ...