გათენება ახლა არაორგანული,
ნაბიჯები აღმართებზე იფანტება;
ამართლებენ გაფატრული ყორღანები
არსებობას, მიმიკებით ინფანტილურ.
სახლი, ქუჩა - ნავსადგური ეგოისტი,
წარსული  რომ  შორდებოდა ნაპირს ნებით,
დაბრუნებას ვაპირებდით აგვისტომდე
ერთმანეთთან,  დაბრუნებას ვაპირებდით.
მუდმივობა პედანტური თითქმის არა,
ამრეზილი გოშიების ყეფა ისე
შევიჩვიე,  შიში შიშით გაიპარა,
უშენობა  შეშლილობით  ამოვივსე.