სინამდვილეში, ლოთი კი არა, ულოთესი იყო. )) ლოთობაში ცუდი არაფერია, მით უფრო, თუ გალაკტიონი ხარ. ;)

ფედია ჩუდეცკის

იყო ღრმა ფილოსოფოსი,
სახელად ერქვა სპინოზა,
ის ქადაგებდა: რათა სომთ
ამდენს არაყს და ღვინოსა.

ეს რომ სიკვდილმა გაიგო, -
სთქვა: ცოტა მამითმინოსა,
გამაუქროლა სპინოზას -
და მტვრად აქცია სპინოზა!

ესე ამბავი სახუმრო -
სერიოზულზე მეტია,
რაც დღე დააკლდა სპინოზას -
შენ შაგემატოს, ფედია.

(გ. ტაბიძე)

''გალაკტიონი არ იყო ლოთი''.

შენს უკვდავებას და გულის ფეთქვას,დღეს ვეფერებით შენი ლექსებით,( მე და მთელი ხმელეთი),ამ დროს კი ვიღაც ..... მწერალს,უკნიდან ასდის ელეთ-მელეთი))

)მდაა...

მადლობა ყველას.

"გალა,
თუ ძმა ხარ,
მორიგი პოეტის,
მორიგი წიგნის პრეზენტაციაზე
გადმოდექი მწერალთა სახლის აივანზე
და ალა-ფურშეტის ხათრით შეკრებილ ხალხს
უთხარი, რომ კი არ გაფრენილხარ -
დაეცი.
და იმდენად გრაციოზულად წამოდექი,
რომ ვერავინ შეგამჩნია.
რომ მეფე კი არა, მგოსანი ხარ.
და რომ ბიუსტი,
რომელიც კუთხეში დგას,
აკაკი კი არა, შენ ხარ.

უთხარი ამათ,
ნუ დალევენ აძმარებულ ღვინოს
და უთხარი შენი სახლის დაცვას,
ნუ გაყრით-თქო აქედან მაწანწალებს,
რომლებთაც შიათ.

დაუძახე პაოლოს
იმისთვის რომ შეუნდოს ამ ხალხს
უმეცრება
და ვინ იცის კიდევ რამდენი რამ.

გალა,
თუ ძმა ხარ,
დაანებე ყველაფერს თავი.
გამოიკეტე მეორე სართულზე
და ელაპარაკე შენს ძველ მეგობრებს.

გუშინ დამესიზმრე.
შენ ვერ მიცანი.
მე მოგესალმე,
მე კოღო ვარ-თქო და
ხელი ჩამოგართვი.

გაგაგიჟებენ ესენი შვილოო,
ჩაილაპარაკე და გაეცალე აუდიტორიას.

გალა,
თუ ძმა ხარ,
გადმოხტი კიდევ.
რამ გაყო ფსიქიატრიული
და მწერალთა სახლი.
ოღონდ, 17ისგან განსხვავებით,
ნუღარ ადგები."

ყვებოდა კოღო, მწვანე კოღო:)

ტარიელ ცხვარძემ მითხრა ერთხელ "ვსე მი პიანიცი":)

გალაკტიონი არ იყო ლოთი,
:)

:) კარგი იყო...

მე მძინარე ვარ... ვწევარ და მძინავს,
დაე, მძინავდეს.
ხედავ ჩემს შუბლზე ღიმილს დამცინავს,
როდესაც ნანა მესმის ძიძების -
ბევრს ეშინოდეს
ჩემი სასტიკი, ულმობელი გამოღვიძების,
ვით გათენებას,
მე ვხედავ სიზმრებს არა თქვენებურს.))

დრო ისევ გადის სიმწუხარეში.

გალაკტიონი არ იყო ლოთი!