დღეს ქარისფერია ქალაქი
და მეტი სხვა ხიბლი არ ახლავს...
დღეიდან არ დავწერ არაფერს,
უბრალოდ ცივ ქალაქს დავმარხავ.

არ არის წვიმა და ღრუბლები
წვიმების სანახში მიდიან.
ყოველთვის წვიმაში ბრუნდები,
ამიტომ წვიმასაც რიდი აქვს.

ქარია, იტირებს ცოტახნით,
ქარია გონების ამრევი...
და ჭერზე კიდია ოთახი,
პროტესტის, სასტიკი მანევრით.

დამტოვე! არ ვდარდობ არაფერს,
დამტოვე! მე არ ვარ პოეტი...
საერთოდ ყოფნაც არ მადარდებს,
თავისი არყოფნის მომენტით.

ხმა ისმის მსხვრევის და ნალეწი
მიქრება სინათლე, ამარტა...
და ახლა არაფერს არ დავწერ,
უბრალოდ ცივ ქალაქს დავმარხავ.