ზოგჯერ ქვესკნელი ისე ახლოს არის მგონია,
მესაუბრება ბალიშის პირს მჯდომი ჰადესი.
ეს არც სევდაა, ან რაიმე მელანქოლია,
ეს უფრო შენგან გაქცევაა...
ულამაზესი.

შენ გენატრება ქვიშიანი სანაპირო და
დაუმთავრებლად რომ გიყვარდა ღამის ალერსი.
ახლა კი ოღონდ არაფერზე არ იფიქრო და
სხვაგან მიდიხარ. ეს წასვლაა...
ულამაზესი.

უდაბნოს ქვიშას სიცხეები აკლებენ ვერას
და სიყვარული გამქრალია, როგორც ასეთი
შენ კი ყოველთვის გამსგავსებდი მე ეფემერას
და მიმსგავსება იყო ცნების...
ულამაზესის.

ახლა კი ამინდს ელოდება ნაღდად სიყვითლე
და დაემსგავსნენ ღამეები ფერმკრთალ გაზეთებს.
მოდი მასწავლე, შემაგონე და მიმითითე.
როგორ გავექცე წელიწადებს...
ულამაზესებს.