მე სათქმელს ვერ ვიტევ, ქალაქი აივნებს,
ვერ ვსუნთქავ, ფილტვები ამ ჟანგბადს არ იღებს,
დღეს ჩემი სიმხდალე პირველად ვამხილე
და გაცვეთილ ნიღაბს პირველად არ ვირგებ...
ვითვლი და ვერ ვიხდენ მაქმანებს სხეულზე,
ბაფთებიც გამიცვდა, ბაფთები გახუნდა,
და როცა თვალების გუბეში ჩაიხვრჩნენ
ნაპერწკლებს სიმართლე მაშინაც არ უთქვამთ....
მიყვარდი, ან არც კი, ან მიყვარდისავით,
მინდოდა ერთ გულში მეპოვნა მეორე,
შენ მეცხრე სართულის მეცხრე ცა იყავი
მაგ ციდან ჩამოსვლას ტყუილად ველოდე.
ქალაქი აივნებს ვერ იტევს...მე - სათქმელს....