მიხეილ ხერგიანის მონატრება




სვანეთის მთებში ქარი წივის, ქარია... ყინავს,
მთამსვლელი ბიჭი მაღლა ადის, ცისკენ მიიწევს.
ბარდნის... ო, ბარდნის! თოვლი ადევს უშბას და მყინვარს,
გული კი მაინც მთამსვლელივით მთისკენ მიმიწევს.
თქვენი ვარ მთებო... სვანეთის მთავ! გოლუაფირო,
საქართველოში ისევ თეთრი შრიალებს ვერხვი.
ჩემი დროშები მწვერვალებზე მინდა გავფინო,
გულს ხერგიანი ენატრება-სალი კლდის ვეფხვი.






მთამსვლელი ბიჭი



მიდის... მიიწევს მაღლა,
გულში ჩაიკლა შიში!
სულ არ ეტყობა დაღლა,
ბიჭს-ხერგიანთა ჯიშის!
გამბედაობის გარდა
აქვს თავგანწირვის ნიჭი!
გახევს დიდ რკინის ფარდას
დღეს ეს მთამსვლელი ბიჭი!
მარჯვედ მიიწევს მაღლა,
არ აქვს არაფრის შიში!
არ იცის რაა დაღლა,
არის ხერგიანთ ჯიშის!

ოთარ რურუა