როცა დაღლილი ყველაფრისგან,
ან შეიძლება დასვენებულიც,
ყოველი ძიებისა თუ რბოლისგან,
თუ ძილისა და ჩაძირვისგან,
მუდმივი ცრემლითა თუ ამომშრალი თვალებით,
ვედრებებითა და გაღებული მსხვერპლებით,
გადაქანცული მიწვები,
თავს მიდრეკ,
თუ ნახე ასეთი ადგილი საერთოდ,
დაგეუფლება განცდა, რომ გელოდებიან,
სახლი გაქვს სადღაც შორს,
ბავშვობის სიზმრებში ჩაკარგული,
მეხსიერების იმ სიღრმეებში,
როცა ბუჩქები და ბალახები შენს თვალებს ზემოთ იყო და
ფეხისწვერებზე უნდა აწეულიყავი,
რომ რაიმე დაგენახა მათ გადაღმა,
როცა მდინარისპირა ტევრები გაუვალ ჯუნგლებად წარმოგედგინა
და მარტივ ოცნებებში მათგან ზღაპრულ სამყაროს წნავდი,
მაშინდელ დროში ჩაგრჩა სახლი,
ლამაზი სახლი,
სადაც გელიან
ისინი ვისაც მართლა უყვარხარ,
ისინი გელიან დიდი თვალებით და ამ თვალებში
ანთია თბილი ცეცხლი როგორც ზამთრის ზღაპარი
სადაც ხარ ის ვინც მართლა ხარ.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
5. კომენტარებიანად კარგია. კომენტარებიანად კარგია.
4. გმადლობ ჭა <3 <3 გმადლობ ჭა <3 <3
3. კარგია...თბილი...:)
ეს ჩემი ლექსიდააა, ნაწყვეტი... უბრალოდ ძალიან მოუხდა და დაგიტოვებ...:-*
"სანამ წამოხვალ,
არც მეტი და არც ნაკლები,
მე მოლოდინი მ ე ნ თ ე ბ ა შენი,
ჰო... მოლოდინი მ ე ნ თ ე ბა შენი,
ჩემი თვალებით... -ღია კარებით..." კარგია...თბილი...:)
ეს ჩემი ლექსიდააა, ნაწყვეტი... უბრალოდ ძალიან მოუხდა და დაგიტოვებ...:-*
"სანამ წამოხვალ,
არც მეტი და არც ნაკლები,
მე მოლოდინი მ ე ნ თ ე ბ ა შენი,
ჰო... მოლოდინი მ ე ნ თ ე ბა შენი,
ჩემი თვალებით... -ღია კარებით..."
2. გმადლობ გულიანა ^_^ გმადლობ გულიანა ^_^
1. როცა დაღლილი ყველაფრისგან,
ან შეიძლება დასვენებულიც,
ყოველი ძიებისა თუ რბოლისგან,
თუ ძილისა და ჩაძირვისგან,
მუდმივი ცრემლითა თუ ამომშრალი თვალებით,
ვედრებებითა და გაღებული მსხვერპლებით,
გადაქანცული მიწვები,
თავს მიდრეკ,
თუ ნახე ასეთი ადგილი საერთოდ,
დაგეუფლება განცდა, რომ გელოდებიან,
სახლი გაქვს სადღაც შორს,
ბავშვობის სიზმრებში ჩაკარგული,
მეხსიერების იმ სიღრმეებში,
როცა ბუჩქები და ბალახები შენს თვალებს ზემოთ იყო და
ფეხისწვერებზე უნდა აწეულიყავი,
რომ რაიმე დაგენახა მათ გადაღმა,
როცა მდინარისპირა ტევრები გაუვალ ჯუნგლებად წარმოგედგინა
და მარტივ ოცნებებში მათგან ზღაპრულ სამყაროს წნავდი,
მაშინდელ დროში ჩაგრჩა სახლი,
ლამაზი სახლი,
სადაც გელიან
ისინი ვისაც მართლა უყვარხარ,
ისინი გელიან დიდი თვალებით და ამ თვალებში
ანთია თბილი ცეცხლი როგორც ზამთრის ზღაპარი
სადაც ხარ ის ვინც მართლა ხარ.
ძალიან მომეწონა! ++ როცა დაღლილი ყველაფრისგან,
ან შეიძლება დასვენებულიც,
ყოველი ძიებისა თუ რბოლისგან,
თუ ძილისა და ჩაძირვისგან,
მუდმივი ცრემლითა თუ ამომშრალი თვალებით,
ვედრებებითა და გაღებული მსხვერპლებით,
გადაქანცული მიწვები,
თავს მიდრეკ,
თუ ნახე ასეთი ადგილი საერთოდ,
დაგეუფლება განცდა, რომ გელოდებიან,
სახლი გაქვს სადღაც შორს,
ბავშვობის სიზმრებში ჩაკარგული,
მეხსიერების იმ სიღრმეებში,
როცა ბუჩქები და ბალახები შენს თვალებს ზემოთ იყო და
ფეხისწვერებზე უნდა აწეულიყავი,
რომ რაიმე დაგენახა მათ გადაღმა,
როცა მდინარისპირა ტევრები გაუვალ ჯუნგლებად წარმოგედგინა
და მარტივ ოცნებებში მათგან ზღაპრულ სამყაროს წნავდი,
მაშინდელ დროში ჩაგრჩა სახლი,
ლამაზი სახლი,
სადაც გელიან
ისინი ვისაც მართლა უყვარხარ,
ისინი გელიან დიდი თვალებით და ამ თვალებში
ანთია თბილი ცეცხლი როგორც ზამთრის ზღაპარი
სადაც ხარ ის ვინც მართლა ხარ.
ძალიან მომეწონა! ++
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
