ჩემთვის გაშავდა ფერი ცის,
დღემდე სიკვდილთან ვდაობ,
შენს თავს ვერავინ შემიცვლის
ციცინათელა დაო.

მთა მანუგეშებს ფერსათის,
მაგრამ ვერ შველის ცრემლებს,
ვერავინ მეტყვის შენსავით
ამქვეყნად ’’შემოგევლეს“ .