დავკარგე ოქრო, განძი ულევი,
არასდროს იყო ჩემი რომელიც.
ვერ დავუბრუნე სამოთხეს ვალი
და ჯოჯოხეთი ხარბად მომელის.

მე ახლა ჩემში ჩემს თავს ვერ ვიტან,
არ მჭირდებოდა სული ამხელა.
ან ჩემს თავს მოვკლავ, ან თავს მოვიკლავ
და ეს იქნება სრული დალხენა.

ჩემში გაგუდულ სულს გამოვუშვებ,
გაიწევს იქით, სადაც ენება.
იქ ბელზებელის კუპრის გუბეში
მისი თვალები მოეჩვენება.

როდემდე მჭამოს სასოწარკვეთამ?
რამდენჯერ უნდა მოვკვდე და ვიშვა?
რადგან მიშველის უკვე ვერავინ,
უნდა შევძლო და თავი ავიშვა.