მაშინ, როდესაც
ჩვენ
უ ე რ თ მ ა ნ ე თ ო
ლექსებს ვწერდით,
შემეძლო ჩემი თავი
ოკეანეში ჩაკარგული
ღილისთვის
შემედარებინა.
ახლა კი,მიუხედავად იმისა,
რომ ჩემი კალამიც
შ ე ნ ი ა ნ ი ა,
მაინც მარტო
"უ შ ე ნ ო ბ ი ს ა ს "
ვწერ.
თუმცა სამყარო
იმ ოთხ კედლამდე
შევიწროვდა,
სადაც ჩვენ
ს ა მ ნ ი
ვსუნთქავთ ხოლმე.