როცა სახლშია დედა სხვანაირია სახლი
სხვანაირია ყინვა სხვანაირია თოვა
ხელებს გაგითბობს დაღლილს
კარებს მოხურავს იცი ის უეჭველად მოვა

უხეშ ალმასის მკლავში მზეც გახუნდება ცხელი
და უღალატებს ციხეს მეფე ნორჩი და ქერა
დედის თვალების სხივებს ვერც შემოდგომის ცელი
ვერც შემზარავი ყინვა ვერ გაანელებს ვერა

მოვა სიჩუმის ქარი თვეც მიგატოვებს თვეში
და აძგერდება უცებ რაღაც მეორე მკერდად
თუ შენთანაა იგი თუგინდ უდაბნოს მტვერში
სიმყუდროვეა მაინც რადგან სახლია დედა