დღეს მე გიამბობ დაბრუნების უღელტეხილზე,
შენთვის ვერთქმული ყველა სიტყვა როგორ მოვკალი,
და დაპირება - არ მოვალო-  თავად ვუარყავ
გაზაფხულისკენ ადიდებულ ზვირთებს მოვხარი...
კვლავ შენს თვალებში უნდა ვძებნო ყოფნის საბაბი,
სიგარის კვამლში ვაფერადო რიჟრაჟზე ზეცა,
ნარინჯისფერი გავურიო ამ ვრცელ ტილოზე,
შეფასებისას დამიწერონ - "მეასედ შეცდა"...
რადგან თვალებში ჩაიფერფლა ყველა ვარსკვლავი,
სიცარიელე რა მძიმე და მლაშე ტვირთია,
უნდა გიამბო დაბრუნების უღელტეხილზე,
გადმობრუნებულ ცაზე მთვარე როგორ ჰკიდია...