არ გაჩვენებ დარდებს
ვმალავ მკიდია-ღიმილში,
გულსაც ვუკეტავ დარაბებს
სევდას ვამიწებ ღვიძლში.
ვხარხარებ სხვის დასანახად
ვახარებ შემხვედრს გზად,
ჩემი ტკივილის ახსნას
ვუტოვებ წითელ ცას.

მეორე.
თუმც ბევრს ვუყვარვარ, ბევრს ვყავარ მართლაც,
დაბლა ხალხებს და ღმერთებს მაღლა,
მაინც მარტო ვარ დღეს ალბათ ხვალაც,
ჩუმ დარდად მექცა სხვის ტვირთით დაღლა.