ჩემია თბილისი და შენია,
ეს გაზაფხულის ახალი სითბო,
სხივებიც მზის ფოთლებს რომ შლის,
ყავისფერი თვალები უღრმესი, შვლის,
წარმოსახვითი ტრავმაი ძველი,
ქვაფენილები ქუჩებზე სველი,
ჩემია ოცნება და შენზეა აუხდენელი,
სუროსავით მოგხვიო წვრილ წელზე ხელი.