შენმა სიტყვებმა გული გამითბო
და ამიცრემლა ქართველს თვალები,
მტერო! ამ მიწას არც მე დაგითმობ,
ასე იბრძოდნენ ჩვენი ქალები.

თამარისა და ქეთევანის ერს
არ უწერია მართლაც სიკვდილი,
თუმც ჯერ არ ვხედავთ ლაღს და ბედნიერს,
არ დაიღლება ბედთან ჭიდილით.

ო, წმინდა ნინოს კარგო სეხნიავ -
ხარ საქართველოს ტურფა ასული,
სუფრაზეც ბევრჯერ დამიკვეხნია
ჩვენი ლამაზი ქვეყნის წარსულით.




ანი ჟირარდოს სეხნიავ...

ამ ლექსს ეს გული გიწერს,
წუხელ სიზმარში გნახე,
ჩემშიც სიხარულს იწვევს
შენი ლამაზი სახე.

ანი ჟირარდოს სეხნიავ -
წუხელ სიზმარში გნახე,
ცხადად კი დამილოცნია
შენი ნატიფი სახე.