მოკლედ :დდდ

ახლა გავიგე რომ ლექსიკონი მყვარებია და სხვებზე მაგარიც მგონია თავი . საინტერესო აზრია ისე.

მოკლედ ლექსიკონი არასოდეს გამიმიყენებია,  თუ კი ქართულ - ინგლისური მარტო ;)

მეორე აქამდეც მსგავს კომენტარებს ვტოვებდი როგორსაც ახლა.  ეს საიტი იმიტომ არ შექმნილა რომ ერთმანეთს ველაქუცოთ არამედ იმისთვის რომ ერთმანეთს გავუზიაროთ ჩვენი აზრები დ.ა. შ.

ჰო აქ ვისაც ე.წ ,, ცუდ" კომენტარებს ვუტოვებ უმეტესობა ახლო მეგობარია ჩემი.

მოკლედ:  ,,იგიში ის დარჩა რაც იგიში იყო"
ასეა ჯანოს შემთხვევაშიც ;)

P S : ნაწყენი არ ვარ

ეს ბოლო ნაწილი დოჩანაშვილის ტექსტიდან, უნებლიედ გამომეგზავნა. :)
უკაცრავად :)

წასაკითხად და მოსასმენად ლამაზია და ვინაიდან დღეს ვიზუალს, ლექსის ე.წ. ,,ბიჟუტერიას'' მეტ ყურადღებას აქცევს ,,მკითხველი'', მითუმეტეს თუკი ლექსი რიხითა და  ყელზე ძარღვების დაბერვითაა წაკითხული, მოეწონება პუბლიკას.
ლექსიკონები რომ  გიყვარს,  ამაში ცუდი არაფერია.
ჯვარედინ რითმებსაც რომ ერთგულობა, ესეც დასაშვებია.
სიზუსტეებზე არ დავიწყებ კამათს და დოჩანაშვილის ხელმძღვანელივით არ ვიტყვი, რომ ,,კეთილი გამვლელები''  წამოაყენებენ ფეხზე შენს ,,დაცემულ ქალაქს'' :)
მაგრამ უნდა იცოდე, რომ  ,,რჩეულობა'' საიტზე არ ნიშნავს ბევრს, ის კი არა, თითქმის არაფერს ნიშნავს  და ნუ შეეცდები ზედაპირულად იმსჯელო ლექსის ავ-კარგზე, მხოლოდ იმიტომ, რომ ვინმეზე მეტი მოგეჩვენება შენი თავი.
შეიძლება ვცდები, მაგრამ ასეთ შთაბეჭდილებას ტოვებს შენი კომენტარის უმეტესობა.
სასურველია, ან კარგი მკითხველი იყო, ან დუმილი არჩიო იმის თქმას, რაც პოეტს არ შეეფერება.
სიკეთე მისურვებია და ბევრი წარმატება.
იმედია, სწორად გაიგებ და არ განაწყენდები :)



- ქალაქში, მტვერში, წაიქცა ბავშვი, - ჩურჩულებს რესპონდენტი, - რა უნდა იყოს ამაზე საზარელი, ამაზე იდუმალი რამ...

- წაიქცა, წაიქცა, - ინადით იძახის ხელმძღვანელი, - დიდი ამბავი, თუ წაიქცა... წაიქცა და კეთილი გამვლელები კვლავ წამოაყენებენ... ბავშვობაში ვინ არ წავქცეულვართ, მაგრამ დადებითი გამვლელების მეშვეობით ისევ წამოვმდგარვართ, დიდი ამბავი...

- ღმერთო, ეს რა თქვა! - ხელები ჭერისაკენ აქვს აპყრობილი რესპონდენტს, - გაიგე, კლიმ? ღმერთო, ეს რა საშინლად ახსნა... და მღელვარედ ეკითხება: - შეგიძლიათ თუ არა, კვლავ გაიმეოროთ ეს?

- რატომაც არა! - არ იხევს ხელმძღვანელი, მაინც შეუპოვარია, ჯიქური.

- კლიმ! გევედრები, კლიმ, ოცდასამ ნომერში მიირბინე, ვანოსთან, შინ თუ არ დაგხვდა, აჰა, ჩემი პასპორტი წაიღე და გირაოდ დაუტოვე ვინმეს, ეგებ მაგნიტოფონი გვათხოვონ, სულ ათი წუთით, ეს წინადადება ჩავიწეროთ და მაშინვე დავუბრუნებთ, კლიმ, გაიქეცი, აჰა, პასპორტი, - უცნაურად აღტყინებულია, მაგრამ თითქოს ხუმრობს კიდევაც, - მაგნიტოფონი! ნახევარ სამეფოს მაგნიტოფონში ვაძლევ, კლიმ, მაგნიტოფონში, ეს რა თქვა, ღმერთო, დადებითი გამვლელების მეშვეობითო, აბა, გაფრინდი...

სხვა ანუ სხვა პოეზია?)
ბევრი მაგარი ადგილი იყო, მაგრამ ძველი ლექსი ყოფილა და მიბრუნება თუ გიყვართ ნაწერთან,მაშინ კი უნდა მიბრუნდეთ და ცოოოტა ხელი შეავლოთ. ძირითადად იქ საჭიროებს, სადაც ბუნდოვანია აზრი.

რამდენიმე მომენტი ძალიან. ისედაც.

ბოლომდე არც წამიკითხია სარანგო)

იასნია)

ნაღდია)

სხვაში რატო დებ?
პოეზიაა ეს

მგონი,  უნდა შეგშურდეს იმ ადამიანის, ვინც ამ ლაქს  წაიკითხავს და გულგრილი დარჩება...

მადლობა ანანე.  ოდესმე დაუბრუნდები ამ ნაწერს.

ჰეროდეს მომენტი გჯეროდეს რითმად არვიქვი მხოლოდ. ვერ მოვუნახე დატვირთვა. მერე თითქოს ვერშობილმა პატარამ რაღაცასთან დამაკავშირა, მაგრამ მაინც ვერ გავიგე. მგონი სულ დავიბენი და ავირიე მაგ მონაკვეთში.
მთლიანობაში, როგორც გჩვევია, ბევრი კარგი ფრაზა გაქვს, მაგრამ ზოგი მომენტი იმდენად გართულებულია, ორჯერ წავიკითხე, რომ გამეაზრებინა.
მეტი სიმკვეთრე არ აწყენდ აამ ნაწერს.