ქუჩა _ Тверь
კაფე _ Красный ангел
და ეს არ არის ვენეცია, მშვიდობით პაველ.
მე წყლას ვითხოვ და შენ მტრების ყავას,
მე მეცინება სიტყვა მტრებზე, შენ_ჩემს ღიმილზე.
მშვიდობით პაველ,
პირველად მიჭირს ამ სიტყვის თქმა,
როგორც პირველი თხოვნა შენთან,
რომ წამიყვანო სადმე მშვიდ და უხმო ადგილას,
მაშინ როდესაც უთმო ძმებთან ერთად დამხვდი
სკოლის ეზოში, როგორც გჩვევია
და ამჯერადაც შეაშინე ჩემი კლასის
სკოლის ჩანთებ მოკიდებული ქერა ბიჭები.
მშვიდობით პაველ,
მე აღარ ვიცხოვრებ იმ კორპუსში,
რომლის ეზოშიც სკოლის შემდეგ მოდიხარ
შენს უთმო ძმებთან ერთად, და ჩემს ქერათმიან
მეზობლებს ებრძვი ბოროტი მზერით.
საით მიდიხარ? _ მკითხავ ალბათ
საქართველოში _ მოგიგებ და შენ შეიშლები.

რა დაგიშალეს კავკაზებმა, ვერ გამიგია პაველ,
და ეს შენი დაწყევლილი ორგანიზაცია
ორთაგან ერთი მიზეზია რომ არ მიყვარდე.
"კრემლი ეს არის რაც ჩვენს მოძრაობას არეგულირებს,
კრემლი ეს არის რაც ჩვენს მატერიალურ სიმწიფეს უზრუნველყოფს,
კრემლი ეს არის რაც ჩვენს სამედიცინო დაზღვევას აფინანსებს,
კრემლი ეს არის დემოკრატიული ოკუპაცია"
_ შენ შეიშალე პაველ
" კრემლი ეს არის დემოკრატიული ოკუპაცია"
" კრემლი ეს არის გამოხრული კბილის დაბჟენა"
" კრემლი ეს არის გარკვეულ ფენათა რელიგია "
_ შენ ომი მოგწყურდა პაველ.
" საქართველო ეს არის კავკასია "
_ შენ შეშლილი ხარ პაველ.

ახალი ქუჩა, ახალი სკოლა, ახალი ეზო,
იქ დამაკლდები,
თუმცა სჯობია დამაკლდე და მომენატრო,
ვიდრე აშინებდე ჩემს ახალ შავთმიან კავკაზ კლასელბს,
და მძულდე არა მათ გამო, არამედ გამო სიახლოვისა.

" კრემლი ეს არის ნამდვილი სკინხედი, მტერი კავკასიელთა "
მე მეღიმება სიტყვა მტერზე, შენ ჩემს ღიმილზე
ქუჩაზე _  Тверь
კაფეში _ Красный ангел
ეს კი არ არის ვენეცია, მშვიდობით პაველ.