რა ვქნა მონატრებამ კვლავ შემომიტია !
პრინციპებიც კი უნებურად ქრებიან თავიდან
დრო კი წუთ–წუთით,წამით
მოულოდნელად სწრაფ–სწრაფად გარბის
კვლავ არ მასვენებს გრძნობები შენზე ,
კონკრეტულად კი ნოსტალგია
ან სულაც დარდი.
მაგრამ ის მაინც ვიცი მცდელობას ,რომ არ აქვს აზრი.
ვაი , რომ ამჯერად აღარც მაქვს შანსი,
უბრალოდ გრძნობებმა დაკარგა ფასი
მასთან ერთად კი გაქრა არსება,
ჩემს ცხოვრებაში შენი ტოლფასი...