მერე რა თუკი,
სხვა ქალის წელზე შემოწნავ თითებს,
ან ქვაფენილზე აადევნებ თვალებს
ფეხის ხმას...
ჩემი ლექსები ჰგავს „ფუჯისანის“,
როცა ცრემლი სდით
იქცევა „ბავად“ უკვდავების
მანამდე, სანამ
ამ გათოშილი სხეულიდან არ დაიცლება
სული ცხელ ლავად...

ჩემი ლექსები ჰგავს ფუჯისანის,
გიშენებს ტაძარს,
თუ შესვლას არ დააგვიანებ...