დადგა იანვარი და სიმარტოვეს
ვეღარ ახარებს ახალი წელი,
შარშან ფიქრებმა ცოტა მადროვეს
წელს იანვრისგან არაფერს ველი.

მალე გაივლის ალბათ იანვარი,
დღეს ბოლო რიცხვმაც სული დალია,
ვეღარ პოულობს ოცნებას ქარი,
მაგრამ ხვალიდან თებერვალია.

და თებერვალიც მოიტანს სევდას,
ბილიკს დაფარულს ღამეს თოვლიანს,
მაღალი ცაცხვი ჩაიცვამს ზედას,
და თებერვალსაც ჩაუქროლია.

აი,ხვალიდა უკვე მარტია
და გაზაფხულის დღეა პირველი,
ასეთი მარტი არ მინატრია
ტანჯვის მომტანი და გამყიდველი...

აპრილიც მოვა და აფეთქდება
სურნელოვანი ფიქრის ძიება,
ეს გაზაფხული ჩემთვის რომ კვდება
ძვირფასო შენ არ გეპატიება.

მაისიც მოვა წვიმის წვეთებით
და დაასველებს ღამეს ნისლიანს,
ალბათ,ჩვენ უკვე ერთად ვიქნებით
ვერ მიგატოვებ გრძნობას გიშლიან.

მოვა ივნისი და ცხელ ღამეში
იმ ძველ ჭადართან ისევ ფიქრია,
შორს ნაცნობ მთების არემარეში
ჩემი მწევრები ისევ მიქრიან.

დადგება უფრო ცხელი ივლისი,
და ზღვასთან მზეზე პალმა თავს დახრის,
ახლა სადახარ ნეტავ ვინ იცის?
ცაში ხომალდი ქარივით დაქრის.

აგვისტოც მოვა ფერიცვალების,
ოდნავ ფოთლებმა იცვალეს ფერი,
მე ბინა მინდა შენი თვალების
და ამ ღამეებს როგორ უცქერი?

ხვალ გაყვითლდება უკვე მიდამო,
ხვალიდან ალბათ სექტემბერია,
სად მქონდა მაშინ ფიქრი საამო?
დრო კი ოცნებამ მოიგერია.

და ოქტომბერი უფრო წითელი
ხმელი ფოთლები დამჭკნარი მდელო,
მე ისევ მწამხარ,მე ისევ გელი,
ეს მონატრება როდემდე ვთელო?

ნოემბერია და უკვე გადის
ბოლო რიცხვია ამ შემოდგომის,
ისევ ლანდები ცხადივით დადის,
მგონიხარ უცხო,სულ უცხო ტომის,


ეს ერთი წელიც ასე გავიდა,
ალბათ შენც ხედავ დეკემბერია,
ნუ მოხვალ,რადგან არ ღირს თავიდან
შენს მოსვლას ბევრი ცრემლი ერია,

მე ეს ცრემლები დავწერე ასე,
მქონდა სურვილი შენი ქებისა,
თოთხმეტ კუპლეტში მე მოვათავსე
ჩემი ტკივილი განშორებისა.....

2007წ