დუმილი მეფობს-
მე ვერაფერს ვერ გეუბნები,
შენ მოძველებულ ნიღაბს ირგებ
და არ გიხდება,
კალთებმორღვეულ ზეცასავით მოიღრუბლები-
გული ჯინივით საგულედან ამომიხტება.
გამიმარტოვდი...., ცას წვდებიან
ცეცხლის ენები,
ფიქრების  მარილს
მიმოაბნევ ღია ჭრილობას,
წამომტკივდები....
ღრუბელ- ღრუბელ
აგედევნები
და თვალებიდან
ამოხეთქავს გულახდილობა.