ნათლიღება

ორიათასმეცხრე მოდის გაზაფხული,
მრევლით შეიფოთლა უკვე ელესია,
ზაფხულ გამოვლილ და ზამთარ ნამარხულევ -
წლისთვის შემოდგომა უპრველესია.

შორის სეზონების როგორც პარაბოლა,
ისე მაშორებდა მარტო ხეტიალი -
დროსთან, ვინაიდან წვიმამ დააყოლა
ამინდს ქარიშხლების ქროლვა ფეთიანი.

ასე გაურკვეველ რეცეპტს მივეძალე,
ღამემ გათენება ვეღარ გაისაზრა,
ჩანდა გაზაფხული როგორც ამორძალი,
მღვრიე იორდანეს წმენდდა აიაზმა.

ჰგავდა მონატრებას სიტყვა ,,უპოვარი"
როგორც მწვერვალებზე სტროფის დამიზნება,
(მტვრიან მაგიდაზე იდგა სამოვარი)
ღამე ტყდებოდა და წვიმდა ნათლისღება...