დევს შენი ტანი ჩემს მკლავებზე, ვით ჩიტის ბუდე,
ჩემი ხელები - ხის ტოტების ალეგორია.
ვით ჩიტის ბუდე ჩემს სხეულზე ეგ ტანი ნუ დევს,
რადგან უფსკრული მადევს მხრებზე ასე მგონია.

რა მსუბუქია შენი ყოფნა, როგორი უცხო,
როგორი შორი და ახლოა  მწუხრის ზმანება.
თავს  ჩემს მკლავებში არარსებულ სხეულზე ვუთხრობ
და მინდა თოვდეს, სანამ კარი დაირაზება.

დევს შენი ტანი ჩემს სხეულზე ვით ჩიტის ბუდე,
გიყურებ როგორც არ უცქერენ ისე და ვამბობ:
მინდა კისერი მოვუგრიხო  სიზმრებს და მრუდე,
ვით  ჩიტის ბუდე ჩემს მკლავებზე ეგ ტანი დავდო.