ემილი დიკინსონი - არასდროს მითქვამს, მზე რომ გადადის (11)

არასდროს მითქვამს, მზე რომ გადადის,
ვით გამოაჩენს ოქროს საუნჯეს,
თხემზე განრთხმული ტკბება ნადავლით,
ვიდრე საგანძურს ბინდს დააუნჯებს.

იდგა მახლობლად, ვით შენ ხარ ჩემთან
ახლა, სულ რაღაც ორიოდ მეტრში,
თუმცა  ასპიტმა გვიმრა გაჰკვეთა,
თან წარიტანა ნუგეშისმცემი.

ნაალაფარი გამაკვირვებდა,
პატიოსანი გზებით ნახვეჭი,
არ უკოცნიათ ნიჩბის პირებსაც
მსგავსი ხალასი ოქროს ნაჭრები.

სჯობს ნანახს გულში დავიმარხავდე,
თუ გავამხილო განძის ალაგი?
ავწონ-დავწონი ამას სანამდე,
შემოცურდება კიდი ბადრაგით;

თუ შორსმჭვრეტელი დამარიგებდა,
ჩვენ გავიყოფდით ოქროს თანაბრად,
ბრძენმა ღალატი თუკი ინება,
დე ატროფოსმა დავა გადაჭრას!

4 მარტი, 2018 წ.


უილიამ კიდი (1645-1701 წლები) - განთქმული შოტლანდიელი მეკობრე;
ატროფოსი - ერთ-ერთი მოირა (ბედისწერის ქალღმერთი).



Emily Dickinson - I never told the buried gold (11)


I never told the buried gold
Upon the hill—that lies—
I saw the sun—his plunder done
Crouch low to guard his prize.

He stood as near
As stood you here—
A pace had been between—
Did but a snake bisect the brake
My life had forfeit been.

That was a wondrous booty—
I hope 'twas honest gained.
Those were the fairest ingots
That ever kissed the spade!

Whether to keep the secret—
Whether to reveal—
Whether as I ponder
Kidd will sudden sail—

Could a shrewd advise me
We might e'en divide—
Should a shrewd betray me—
Atropos decide!