ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

ჯემალი და ჟორა

თავი პირველი: მეამბოხე ჟორა

  ერთ ბნელ მიყრუებულ ადგილას,მამისგან დანატოვარ მიტოვებულ საწყობში ჟორას ძველი ხერხი ეგულებოდა,რომელზეც დიდი ასოებით დაეწერათ: "ჩართულს არ მიეკაროთ" ჟორას კარგახანია მოუსვენრობა აწუხებდა და თვალწინ სულ ეს წარწერა უტრიალებდა... ერთხელაც,ერთ მშვენიერ, მზიან, მოღრუბლულ დღეს,როცა ყველგან ჩრდილია მიუხედავად მცხუნვარე მზისა, ჟორამ გადაწყვიტა თავისუფლების აქტი ჩაეტარებინა,არ დამორჩილებოდა ხერხზე მიკრულ წარწერას,არ მოქცეულიყო იმ ჩარჩოში,რომლითაც ათწლეულების მანძილზე იყვნენ შეზღუდულები აქ მომუშავეები,თუნდაც მამამისი.მივიდა ჟორა და ჩართვის შემდეგ ხერხს ფეხი დაადო. გამოხდა ხანი.. გაგიკვირდებათ და ხეხმა ფეხი მოაგლიჯა.
  გავიდა დრო.ჟორას ფეხი მოურჩა.უკვე შეხორცების ტკივილებიც აღარ აწუხებდა,თუმცა ხანდახან ექავებოდა მოჭრილი ადგილი.ერთ დღეს მას ფეხბურთის თამაში მოუნდა,მაგრამ დაიკიდა,თავისუფლება ამად ღირდა!ერთხელ მარათონში ჩართვა მოუნდა,ცხოვრების მარათონში,რომელიც ქალაქში იმართებოდა,დასაბამიდან ტელევიზორი და მთელი მედია სივრცე ამაზე ლაპარაკობდა და აი დრო რომ მოვიდა ყველა გაიქცა ის კი დარჩა,რაც მთავარია თავისუფალი!შემდეგ დაფიქრდა და ცოტა არ იყოს გაუსწორდა,ბრბოს რო არ აყვა.ააბაა რაა ზომბების არიან,ფიქრობდა ის.მას ხანდახან ქალაქიდან სუფთა ჰაერზე გასვლა უნდოდა,ლაშქრობაში წასვლა,მაგრამ ფეხი??სამაგიეროდ თავისუფლება !!!

თავი მეორე: მებრძოლი ჯემალი

  ჟორას ძმა ყავდა,ჯემალი.ჯემალიც ასე თავისუფლად ცხოვრობდა,ნარნარად,როგორც მისი ძმა.მხოლოდ ჯემალი უვლიდა დახეიბრებულ ჟორას და ამას დიდი სიამოვნებითაც აკეთებდა.ჯემალი ხანდახან გაგიკვირდებათ და ფიქრობდა,ახსენდებოდა ბავშვობა,მამა,რომელიც ძალიან უყვარდა და ყვე3ლაფერს უგონებდა ხოლმე.ჯემალის ახსოვდა მამის დარიგებები და თითქოს ბოჭავდა იგი,თავს ხშირად ახსენებდა,ამიტომ გადაწყვეტილი ჰქონდა,როგორმე თავი დაეღწია მისგან,ჯერ მამის დავიწყება სცადა,მაგრამ არაა,შემდეგ რა აღარ,ხან ის-ხან ეს მაგრამ, ამაოდ..ერთხე როდესაც ჟორას გარშოკი მიჰქონდა გადასაყრელად ჯემალის მამის ერთ-ერთი დარიგება გაახსენდა: ''მძღრენის ჭამა არ შეიძლება შვილო" - ეუბნებოდა ხოლმე მამა.ჯემალი მიხვდა რომ დრო იყო,დრო იყო ბორკილები მოეხსნა,მან ჟორას განავალი დააგემოვნა..დააგემოვნა და გაიფიქრა : "აი მამა,მე თავისუფალი ვარ" ამის შემდეგ პირიდან ჟორას ტრაკის ბეწვები გამოიღო და დარჩენილი კი ჩარეცხა.

თავი მესამე: ორი თავისუფლების შერწყმა

  ცოტა ხანში ჯემალი იმდენად შეეჩვია ჟორას ძღრენის ჭამას რომ ტავს ვეღარ ანებებდა,მეტიც გადაწყვეტილი ჰქონდა პორცია პირდაპირ ''ქვაბიდან'' ეჭამა.ამიტომაც ერთ დღეს მძინარე ჟორას ენა შიგ ტრაკში გამოუსვა. ჟორა თითქმის ათი წელი გარეთ არ გასულიყო,ქალი არ ენახა და ცოტა არ იყოს ეამა ჯემალის ჟონეტი.. ჯემალიც ვერ დაიკვეხნიდა რომ ''მაჩო'' იყო ამიტომ ჟორას ამება ამასაც ეამა. რა თქმა უნდა, ადამიანს ყოველთვის სიამოვნებს როცა მის ძმას სიამოვნებს. ამას ფიქრობდნენ ისინი,როცა დაუფიქრებლად დაიწყეს სიყვარულით დაკავება.გადიოდა დრო ალბათ ჟორა და ჯემალი დიდხანს და ბედნიერად იცხოვრებდნენ,ორივე შიცით რომ არ დაღუპულიყო.

ეპილოგი

მძღრენის ჭამას წინ კი არა ჯორას ტრაკისკენ მივყავართ!!! <3

06.09.2018