შენ ლექსის ამორძალი ხარ,
გწვავს პოეზიის სახმილი,
სიტყვაა შენი ფარი და
კალამი - მჭრელი მახვილი.

მესმის... ყოველთვის მესმოდა
ნაღდ პოეტების ძახილი,
რომ დროშა პოეზიისა
არ იქნეს დაბლა დახრილი.

თუმც პოეტობა ამქვეყნად
სულაც არ არის ადვილი,
უფლისგან დალოცვილია,
ვით ქართველ ქალის მანდილი.

ვაჟა-ფშაველას ჯიშის ხარ,
შთამომავალი არწივის,
ერთიან ამერ - იმერის
განუყოფელი ნაწილი.