ემილი დიკინსონი - ცხოვრება ჩემი გადატენილ თოფს...(754)

ცხოვრება ჩემი გადატენილ თოფს -
ბნელში მიგდებულს მოჰგავდა, სანამ
ჩამოიარა პატრონმა, მიცნო
და მიმავალმა, თან წამიყვანა.

სამეფო ტყეში ვყიალობთ ახლა,
მონადირება გვსურს ფურირმების,
ყოველთვის, როცა ვუბნობ მის ნაცვლად,
გამოძახილი მოისმის მთების.

როცა ვიღიმი, გულთბილ სინათლით
გაცისკროვნდება ველი, ხევ-ხუვი,
თითქოს სიხარულს პირმოცინარი
გაუზიარებს მთა-ბარს ვეზუვი.

როს გასრულდება  დღე ბედნიერი,
თავზე ვადგები ქეშიკად პატრონს,
ეს მირჩევნია  ქვეშაგებს გერმის
და არც ყურთუკის ბალიშებს ვნატრობ.

მის მტერს - მოსისხლე მტრად გავუხდები,
გაეყინება ძარღვებში სისხლი,
ვისაც შევხედავ ყვითელ გუგებით,
ვისკენაც ჩემს ცერს გავიშვერ რისხვით.     

თუმც ვიცოცხლებდი მასზე ხანგრძლივად,
დიდხანს სიცოცხლე მას აქვს მისჯილი,
რადგან მე მხოლოდ მოკვლის თავი მაქვს,
მაგრამ არ შემწევს ძალი სიკვდილის.

30 ივნისი, 2019 წ.



Emily Dickinson — My Life had stood — a Loaded Gun (754)

My Life had stood — a Loaded Gun —
In Corners — till a Day
The Owner passed — identified —
And carried Me away —

And now We roam in Sovereign Woods —
And now We hunt the Doe —
And every time I speak for Him —
The Mountains straight reply —

And do I smile, such cordial light
Upon the Valley glow —
It is as a Vesuvian face
Had let its pleasure through —

And when at Night — Our good Day done —
I guard My Master\'s Head —
\'Tis better than the Eider-Duck\'s
Deep Pillow — to have shared —

To foe of His — I\'m deadly foe —
None stir the second time —
On whom I lay a Yellow Eye —
Or an emphatic Thumb —

Though I than He — may longer live
He longer must — than I —
For I have but the power to kill,
Without — the power to die —