ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

დედა ვატირე იმ  არსებობის რომელსაც ცხოვრება დავარქვით
სადაც ,,რას იზამ? ბუნების კანონია“-ს გამო პაპა დავკარგე
და ის ბუნებაც მოვტყან და ის კანონებიც, რომლებიც ამის თმენას მაიძულებენ.

მე მეზიზღება ყველაფერი რითაც წამერთვა ბედნიერება,
ჩემი რომ იყო და ვერ განვკარგე,
და დილემები და ფიქრები ტვინს რომ მირევენ.

დედა ვატირე ხელისუფლების თავისუფლებას,
ბორკილს რომ დებენ და ციხეში გამოამწყვდევენ,
აბა რა გითხრა? მე ხომ თავად შენით გავმაგრდი.

ქართველის სისხლზე, არგამშრალზე, ქართული ჯარი,
რომ დადიოდა ამაყად და ყელ მოღერებით
ძირს! მხოლოდ ხმალი და ფარი
და მაღლა! მხოლოდ ხელები.

იგივე მოედანი. ხალხით სავსე, იგივე ხალხით,
იგივე სისხლით, იგივე ჯარით, მგლოვარე მამით
ზოგის შიმშილით, მებრძოლი სულით, ახელილ თვალით,
ტყვიების წვიმით და უთვალებოდ.

მაშ გამარჯვებით, რეპრესიებით, მწერალთა სახლით
იაშვილებით, მიხეილებით, ისევ ტყვიებით, ტყვიებით, ტყვიებით
დაღვრილი სისხლი, იგივე ხალხის, იგივე ჯარით, იგივე ძალით.

ულვაშა კაცი, ამბიციებით, გაფრენის შიშით,
ინტელიგენციის შიშით, თავისუფლების შიშით და ჯარით და ტყვიებით,
მილიარდერი (ვიღაცა სირი)  და დაჭერილი ბუდაღაშვილი, დეჟავიუ...