მოკვდა სიყვარული, შენ რომ გაიმეტე,
გაქრა აღმაფრენა, ცაში ატყორცნილი.
აღარ გელოდები ღელვით აივანზე,
აღარც გულისპირი დამაქვს დაკოცნილი.

ჩაქრა ვარსკვლავები, თვალებს რომ შვენოდა,
გულს კი შემოუჩნდა ღელვა და გვალვები.
გაჯდა ნელა - ნელა სულში უშენობა:
ახლა ყოველ დილით სევდას ვესალმები.

გრძნობის ნახანძრალზე
დავალ გარინდებით,
მხრებზე მასხდებიან დუმილის პეპლები.
შენ ხომ ღრმა საუბრებს სულ თავს არიდებდი
და ამ სიჩუმეში ნელა იფერფლები.