რევოლუცია საკუთარი სხეულის
გამქრალი ნდობა იმის რისიც გჯერა
დაუძინებელი მეტოქე დარქმეული სახელი სომნია ინ
ახლა შენ გეძებ,რომ გავხდე რაღაც მონსტრის მსგავსი.
მცხელა ყველაფერი,
შიშით გაგუდული სხეული ფრენას მაიძულებს,
დაუსრულებელ ნახატს ვაგდებ ცეცხლში საიდუმლოდ.
ყოველთვის მეგონა გამოდარება გონების,
დაამსხვერვდა ჩემს საუკუნო მოთხოვნას ვიქცე ფრინველად.
მხოლოდ ერთის მჯერა და ის ერთი შენ არ ხარ,
მოხატული კედლები ჩემი სისხლით აღარ ინგრევა,
სამუდამოდ დავტოვებ დაფლეთილი სხეულის ნაწილებს.
შენ ამაღლდები ცხოვრების შიშით,მაგრამ გასროლას ვერ მოახერხებ.
მხოლოდ მე ვკვეთავ სიჩქარის ღერძებს,
დაუდგენელი ხარისხით სიფაქიზის
კვლავ შემოგხედავ და გეტყვი რომ გეძებ.




ეძღვნება ჩემს ლუკას,
15 წლის ბიჭს,რომელმაც 2019 წლის 11 დეკემბერს მე-9 სართულიდან გადმოხტომა გადაწყვიტა.
რომ გაიღვიძებს მინდა რომ ბევრი,ბევრი პულივიზატორი ვიყიდო მთელ ქალაქს დავაწერო "ამ ცხოვრების დედაც" და ფოტოები პირველი მას ვაჩვენო.

(ძალიან,ძალიან მძიმედაა,15 დეკ.)