ყველგან წვიმდა, ყველა კუნჭულში, მაგრამ გარემო მშვიდად იყო. მხოლოდ ერთხელ აღმოხდა პიმეს ,,ღმერთო“.  სვლა შეწყვიტა და იქვე ხის ძირში მიწვა, დასასვენბლად.